UPSC ಮತ್ತು KPSC (IAS/KAS) ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ GS-2 (ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು) ಮತ್ತು GS-3 (ಪರಿಸರ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣೆ) ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದ, ಭಾರತವು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಸಹಿ ಮಾಡಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಜಾಗತಿಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ವಿವರವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ:
೧. ಪರಿಸರ, ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳು
ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ, ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಭಾರತವು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹಲವು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿದೆ:
ಪ್ಯಾರಿಸ್ ಹವಾಮಾನ ಒಪ್ಪಂದ (Paris Climate Agreement, 2015 - COP21):
ವಿಷಯ: ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪೂರ್ವ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತ 2°C ಒಳಗಡೆ ಹಾಗೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ 1.5°C ಗೆ ಮಿತಿಗೊಳಿಸುವುದು.
ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ: ಭಾರತವು ಈ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಿರ್ಧಾರಿತ ಕೊಡುಗೆಗಳ (NDC) ಮೂಲಕ 2070 ರ ವೇಳೆಗೆ 'ಶೂನ್ಯ ಇಂಗಾಲ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ' (Net Zero Emission) ಸಾಧಿಸುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಿದೆ.
-
ಮಂಟ್ರಿಯಲ್ ಪ್ರೋಟೋಕಾಲ್ (Montreal Protocol, 1987) ಮತ್ತು ಕಿಗಾಲಿ ತಿದ್ದುಪಡಿ (2016):
- ವಿಷಯ: ಭೂಮಿಯ ಓಝೋನ್ ಪದರವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ ಕ್ಲೋರೋಫ್ಲೋರೋಕಾರ್ಬನ್ (CFC) ಮತ್ತು ಹೈಡ್ರೋಫ್ಲೋರೋಕಾರ್ಬನ್ (HFC) ಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು.
ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ: ಭಾರತವು ಇದನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಕಿಗಾಲಿ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 2047 ರ ವೇಳೆಗೆ HFC ಬಳಕೆಯನ್ನು ಶೇ. 80-85 ರಷ್ಟು ಇಳಿಸಲು ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ.
-
ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಸಮಾವೇಶ (Convention on Biological Diversity - CBD, 1992):
- ವಿಷಯ: ಪ್ರಪಂಚದ ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ರಕ್ಷಣೆ, ಸುಸ್ಥಿರ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ತಳೀಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೆ.
ಭಾರತದ ಅನುಷ್ಠಾನ: ಭಾರತವು ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಅನುಸಾರ 'ಜೈವಿಕ ವೈವಿಧ್ಯ ಕಾಯ್ದೆ, 2002' ಅನ್ನು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದೆ.
-
ರಾಮ್ಸಾರ್ ಒಪ್ಪಂದ (Ramsar Convention, 1971):
- ವಿಷಯ: ಜಾಗತಿಕ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಹೊಂದಿರುವ ಆರ್ದ್ರಭೂಮಿಗಳ (Wetlands) ಸಂರಕ್ಷಣೆ.
ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ: ಭಾರತವು 1982 ರಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ಪ್ರಸ್ತುತ ದೇಶದಲ್ಲಿ 80 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ತಾಣಗಳನ್ನು 'ರಾಮ್ಸಾರ್ ತಾಣಗಳು' ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ.
೨. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳು
ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ರಹಿತ NPT ಮತ್ತು CTBT ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಭಾರತ ಸಹಿ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಜೈವಿಕ ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕ ಮಾರಕ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿ ಸಹಿ ಮಾಡಿದೆ:
-
ರಾಸಾಯನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಒಪ್ಪಂದ (Chemical Weapons Convention - CWC, 1993):
- ವಿಷಯ: ರಾಸಾಯನಿಕ ಆಯುಧಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆ, ಶೇಖರಣೆ ಮತ್ತು ಬಳಕೆಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸುವುದು.
ಭಾರತದ ನಿಲುವು: ಭಾರತವು ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಸಾಯನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು OPCW (Organization for the Prohibition of Chemical Weapons) ಉಸ್ತುವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಿದೆ.
-
ಜೈವಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಒಪ್ಪಂದ (Biological Weapons Convention - BWC, 1972):
- ವಿಷಯ: ಜೈವಿಕ ಮತ್ತು ವಿಷಪೂರಿತ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ (Biological and Toxin Weapons) ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದು.
ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ: ಭಾರತವು ಪ್ರಥಮ ಹಂತದಲ್ಲೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿ ಒಪ್ಪಂದದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದೆ.
-
ಮಲ್ಟಿಲ್ಯಾಟರಲ್ ಎಕ್ಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ರೆಜಿಮ್ಸ್ (Export Control Regimes):
ಜಾಗತಿಕ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು MTCR (Missile Technology Control Regime - 2016), Wassenaar Arrangement (2017), ಮತ್ತು Australia Group (2018) ಎಂಬ 3 ಪ್ರಮುಖ ರಫ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ಒಕ್ಕೂಟಗಳ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಸದಸ್ಯತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
೩. ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ, ಹಣಕಾಸು ಮತ್ತು ಸಾಗರ ಕಾನೂನುಗಳು
-
ವಿಶ್ವ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಸ್ಥೆ ಒಪ್ಪಂದಗಳು (WTO Agreements, 1995):
- ವಿಷಯ: ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ, ಸುಂಕಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಆಸ್ತಿ ಹಕ್ಕುಗಳ (TRIPS) ನಿರ್ವಹಣೆ.
ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ: ಭಾರತವು WTO ನ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ದೇಶಗಳ ರೈತರು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿದೆ.
-
ಸಮುದ್ರದ ಕಾನೂನಿನ ಮೇಲಿನ ಯುಎನ್ ಒಪ್ಪಂದ (UNCLOS - UN Convention on the Law of the Sea, 1982):
- ವಿಷಯ: ಸಾಗರ ಗಡಿಗಳು, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಗರ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಬಳಕೆಯ ನಿಯಮಗಳು (EEZ - Exclusive Economic Zone).
ಭಾರತದ ನಿಲುವು: ಭಾರತವು UNCLOS ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, 'Freedom of Navigation' (ಸಾಗರ ಸಂಚಾರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ) ಅನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.
-
ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಗರಿಕ ವಿಮಾನಯಾನ ಒಪ್ಪಂದ (Chicago Convention, 1944):
ವಿಷಯ: ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಾಯು ಸಂಚಾರ ಭದ್ರತೆ, ವಾಯುಪ್ರದೇಶದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಮತ್ತು ವಿಮಾನಯಾನ ನಿಯಮಗಳು (ICAO).
೪. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ ಸುಧಾರಣಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳು
-
ನಾಗರಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಹಕ್ಕುಗಳ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಪ್ಪಂದ (ICCPR, 1966):
- ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಭಾರತವು ಈ ಯುಎನ್ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದೆ.
-
ಮಹಿಳಾ ತಾರತಮ್ಯ ತಡೆ ಒಪ್ಪಂದ (CEDAW, 1979):
ಮಹಿಳೆಯರ ವಿರುದ್ಧದ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ತಾರತಮ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುವ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಸಹಿ ಮಾಡಿದೆ.
-
ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳ ಒಪ್ಪಂದ (UN Convention on the Rights of the Child - UNCRC, 1989):
- ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯ ವಿವಾಹ/ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿಯ ತಡೆಗಾಗಿ ಭಾರತವು 1992 ರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದೆ.